آموخته های ما از داستان نويسي

توبه

روزی روزگاری در سرزمینی که چندان دور هم نیست. کودک به مادرش نگاهی کرد که حاکی از غم و اندوه فراوان بود. مادر که دخترک را بیشتر از جانش دوست می داشت او را در آغوش کشید و در حالی که بغض گلویش را گرفته بود دیدگانش را بوسید. دخترک نگاه از مادر بر نمی داشت.

"آخر چه شده دخترم؟"

صدای حق حق دخترک نوای آن سکوت غم انگیز شد . مادر عصاره جانش را در بغل فشرد و قطرات اشکش از صورت لغزید و بر موهای دخترک نقش بست.

"عزیز مادر، نفس مادر، با من حرف بزن چی شده؟ چرا بی قراری؟"

اگر ما آنچه که هست و می بینیم را عالم شهود و آنچه که هست و نمی بینیم را عالم نا مشهود بنامیم و بپذیریم که عالم غیب وسیع تر است از عالم شهود آنچنان که گفته اند نسبت عالم شهود به غیب مانند ارزن به بیابان لایتناهی است.

شیطان در قران مجید به عنوان دشمن آشکار و نام برده شده در صورتی که ما با چشم سر قادر به دیدن آن ها نیستیم یا فرشتگانی که به حضرت ابراهیم بشارت فرزند دار شدن او را دادند و یا اجنه. شاید جالب به نظر نیاید که شخصی از تمام ذهنیت ها و اتفاقات داستان با خبر باشد اما گاهی همین موضوع که با مهارت نویسنده ترکیب می شود اثری شگرف را به بار می آورد.

راوی دانای کل: (اول با هم آهسته و شمرده و? منطقی حرف می زدند. زنش کم کم صدایش را بلند کرد. او هم مجبور شد، بلند بلند جواب دهد. وقتی کتاب را به طرف زنش پرت کرد او هم بلافاصله لیوانی که دم دستش بود را پرت کرد و سر مرد شکست ، صورتش پر خون شد- دخترش کلید داشت، زنگ آخر دلش شور می زد از مدیر اجازه گرفت و راهی خانه شد حالا او وارد خانه شده ، دست و پایش را گم کرده... )

راوی دانای کل محدود: (اول با هم آهسته و شمرده و منطقی حرف می زدند. زنش کم? کم صدایش را بلند کرد. او هم مجبور شد، بلند بلند جواب دهد. وقتی کتاب را به طرف زنش پرت کرد او هم بلافاصله لیوانی که دم دستش بود را پرت کرد و سر مرد شکست ، صورتش پر خون شد صدای زنگ آن ها را به خود آورد به طرف در دوید. دخترش بود. دم در به مادرش گفت: حوصله نداشتم تا آخر مدرسه باشم...)

برگرفته از كارگاه داستان نويسي

در زندگی ما افراد زیادی چه انسان و چه غیر انسان نظاره گر روزمرگی ما هستند ما در اعتقادات دینی خود این باور را داریم که هیچ موجودی بی شعور نیست.به نقل از یک کتاب (کارگاه داستان نویسی)در یک روز گرم تابستانی و در هوای داغ عربستان پیامبر(ص) لباس خود به دفعات بالا در روز می شستند. از ایشان پرسیدند : چرا ان قدر پیراهنتان را می شویید؟ فرمودند: پیراهن در حال ذکر است ! وقتی کثیف و یا غرق عرق شود از ذکر می افتد. با توجه به این گفته می توان به درستی درک کرد که همه موجودات علاوه بر شعور در حال اجرای فرامین خداوند و ناظر براعمال ما هستند.

در روایتگری غیر انسان سه نکته اساسی حائض اهمیت است:

 باید توجه داشت زاویه دید? آن جسم یا شئ که مد نظر است بسیار مهم است. مثلا اینکه راوی لامپ و با زاویه دید عمود است، یا سماور با زاویه دید افق است.

زبان و نوع بیان راوی غیر انسان باید? متفاوت از دیگر راویان باشد اگر این امر رعایت نشود گویی خود نویسنده با اسم مستعاری در همه جای داستان دیده می شود و خیلی رو و مستقیم از خودش رد پا گذاشته است.

مکانی که راوی در آن قرار دارد و عناصری که جلب توجه می کند می تواند? عامل جالب کننده باشد و به پویایی داستان کمک می کند.مثلا بالشتی که زیر سر یک دزد در زندان است یا بالشتی که زیر سر یک مسافر توی مسافر خونه است.

برای آنکه داستانی زیبا بنویسید باید خود را به جای تمام شخصیتهای داستان بگذارید.

 غم؛

شادی

دلتنگی

و  هیجان 

 در این صورت است که شخصیتها زیباتر ظاهر می شوند.

نقل قول بین شخصیتها باید واقعی و طبیعی باشد.

مثلا نقل قول بین کسانیکه با احترام با هم صحبت می کنند با نقل کسانیکه در حال دعوا هستند متفاوت است.

پس باید در این مورد دقت زیادی داشته باشید.

چون نوع گفتار شخصیتها برای مخاطب نوع رفتار شخصیتها با هم را مجسم می کند.